Όταν μια επωνυμία ρούχων λαμβάνει μια εργοστασιακή προσφορά, η τιμή υφάσματος ανά μέτρο ή κιλό είναι εύκολο να παρατηρηθεί.

Αλλά υπάρχει ένας άλλος αριθμός που έχει εξίσου μεγάλη σημασία:

Πόσο ύφασμα χρησιμοποιεί πραγματικά κάθε ρούχο;

Ένα ύφασμα μπορεί να κοστίζει 5 $ ανά μέτρο, αλλά αυτός ο αριθμός από μόνος του δεν σας λέει πόσο θα κοστίσει το έτοιμο ρούχο. Εάν ένα σχέδιο χρησιμοποιεί 1,2 μέτρα και ένα άλλο 1,5 μέτρα, μπορεί να έχουν πολύ διαφορετικό κόστος υλικού ακόμα και όταν χρησιμοποιούν ακριβώς το ίδιο ύφασμα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η κατανάλωση υφασμάτων είναι ένας από τους πιο σημαντικούς δεσμούς μεταξύ του σχεδιασμού και της τιμής των ρούχων.

Η ανάλυση κόστους ενδυμάτων που χρησιμοποιήθηκε για αυτό το άρθρο εκτιμά ότι οι πρώτες ύλες, με το ύφασμα ως το μεγαλύτερο συστατικό, μπορούν να αντιπροσωπεύουν περίπου το 60%–70% του κόστους FOB για τυποποιημένα υφαντά και πλεκτά ενδύματα. Τα υφάσματα με κέλυφος και αντίθεση από μόνα τους υπολογίζονται σε περίπου 50%-60% του κόστους FOB.

Έτσι, όταν αλλάζει η κατανάλωση υφάσματος, το αποτέλεσμα μπορεί να φτάσει στην τελική εργοστασιακή τιμή.

Τι είναι η κατανάλωση υφάσματος;

Η κατανάλωση υφάσματος σημαίνει απλώς πόσο ύφασμα χρειάζεται για να φτιάξετε ένα έτοιμο ρούχο.

Για τα υφαντά ρούχα, συνήθως μετριέται σε μέτρα ή γιάρδες.

Για τα πλεκτά ενδύματα, τα εργοστάσια μπορούν να υπολογίζουν την κατανάλωση κατά βάρος, όπως κιλά ανά ντουζίνα ή κιλά ανά ένδυμα.

Το ποσό εξαρτάται από πολλά πράγματα:

• Μέγεθος ρούχου

• Σχήμα ρούχου

• Διάταξη μοτίβου

• Πλάτος υφάσματος

• Υφασμάτινο GSM

• Περιθώρια ραφών

• Συρρίκνωση

• Κοπή απορριμμάτων

• Ελαττώματα υφάσματος

• Απαιτήσεις κατεύθυνσης ή αντιστοίχισης

Επομένως, το εργοστάσιο πρέπει να υπολογίσει την κατανάλωση πριν μπορέσει να εκτιμήσει με ακρίβεια το κόστος του υλικού.

Για τα υφαντά ενδύματα, η περιοχή σχεδίων, το χρησιμοποιήσιμο πλάτος του υφάσματος και η αποτελεσματικότητα του μαρκαδόρου είναι βασικοί παράγοντες. Για τα πλεκτά ενδύματα, το GSM και οι διαστάσεις του ενδύματος παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο.

Η τιμή του υφάσματος και η κατανάλωση υφάσματος είναι δύο διαφορετικά πράγματα

Αυτή η διάκριση είναι σημαντική.

Ας υποθέσουμε ότι δύο υφάσματα κοστίζουν 5 $ ανά μέτρο.

Ένδυμα Α

Κατανάλωση υφάσματος: 1,2 μέτρα

Κόστος υφάσματος:

1,2 × 5 $ = 6,00 $

Ένδυμα Β

Κατανάλωση υφάσματος: 1,5 μέτρο

Κόστος υφάσματος:

1,5 × 5 $ = 7,50 $

Το ίδιο το ύφασμα έχει την ίδια τιμή.

Το δεύτερο ρούχο κοστίζει 1,50 $ περισσότερο σε ύφασμα ανά κομμάτι απλώς και μόνο επειδή χρησιμοποιεί περισσότερο υλικό.

Στα 5.000 κομμάτια, αυτό γίνεται:

1,50 $ × 5.000 = 7.500 $

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μια μικρή διαφορά στην κατανάλωση υφάσματος μπορεί να γίνει σημαντική σε κλίμακα παραγωγής.

Και αυτή είναι μόνο η άμεση υλική διαφορά. Ο τελικός εμπορικός αντίκτυπος μπορεί να είναι μεγαλύτερος όταν προστεθούν άλλοι παράγοντες τιμολόγησης.

Γιατί ένα ρούχο χρησιμοποιεί περισσότερο ύφασμα από το άλλο;

Ο πρώτος παράγοντας είναι το σχέδιο του ενδύματος.

Ένα σχέδιο γίνεται από μεμονωμένα κομμάτια που τελικά γίνονται το ρούχο.

Το εργοστάσιο τακτοποιεί αυτά τα κομμάτια στο ύφασμα για να δημιουργήσει μια διάταξη κοπής που ονομάζεται μαρκαδόρος.

Όσο πιο αποτελεσματικά ταιριάζουν τα κομμάτια μεταξύ τους, τόσο λιγότερο αχρησιμοποίητο ύφασμα παραμένει.

Αυτό ονομάζεται αποτελεσματικότητα δείκτη.

Η αναφορά πηγής ορίζει την απόδοση του δείκτη ως την ποσότητα υφάσματος που καταλαμβάνεται από χρησιμοποιήσιμα κομμάτια μοτίβου σε σύγκριση με τη συνολική επιφάνεια υφάσματος που χρησιμοποιείται από τον δείκτη.

Σκεφτείτε το σαν να ετοιμάζετε αποσκευές.

Εάν μπορείτε να χωρέσετε τα πάντα σφιχτά σε μια βαλίτσα, μένει λίγος χώρος.

Εάν τα αντικείμενα έχουν άβολα σχήματα και δεν μπορούν να ταιριάξουν καλά, χρειάζεστε μια μεγαλύτερη βαλίτσα.

Η ίδια αρχή ισχύει και για τα σχέδια ενδυμάτων.

Τα απλά μοτίβα συνήθως δίνουν περισσότερη ελευθερία κοπής

Ένα βασικό μπλουζάκι είναι σχετικά απλό.

Τα μπροστινά και πίσω κομμάτια του είναι αρκετά κανονικά και το εργοστάσιο έχει αρκετές επιλογές για την τακτοποίησή τους.

Ένα πιο περίπλοκο ένδυμα μπορεί να περιλαμβάνει:

• Μεγάλα κυρτά πάνελ

• Ασύμμετρα κομμάτια

• Φαρδιές φωτοβολίδες

• Μικρά ακανόνιστα κομμάτια

• Εκτυπώσεις κατεύθυνσης

• Ταίριασμα καρό

Αυτοί οι περιορισμοί μπορούν να δημιουργήσουν μεγαλύτερα κενά μεταξύ των κομματιών του μοτίβου.

Το προηγούμενο άρθρο αυτής της σειράς, 'Which Designs Waste More Fabric?' , καλύπτει αυτές τις πηγές απορριμμάτων που σχετίζονται με το σχεδιασμό με περισσότερες λεπτομέρειες.

Για αυτό το άρθρο, το βασικό σημείο είναι:

Περισσότερα απορρίμματα υφασμάτων σημαίνει ότι πρέπει να αγοραστεί περισσότερο ύφασμα για κάθε ρούχο.

Το πλάτος υφάσματος αλλάζει επίσης την κατανάλωση

Δεν υπάρχει σχέδιο ανεξάρτητα από το ύφασμα.

Το εργοστάσιο πρέπει να γνωρίζει το χρησιμοποιήσιμο πλάτος υφάσματος κατά τη δημιουργία του μαρκαδόρου.

Φανταστείτε ότι ένα σχέδιο λειτουργεί πολύ αποτελεσματικά σε ένα ύφασμα πλάτους 60 ιντσών.

Εάν το πραγματικό χρησιμοποιήσιμο πλάτος είναι μόνο 56 ίντσες, το εργοστάσιο μπορεί να χρειαστεί να αναδιατάξει τα κομμάτια.

Αυτό μπορεί να αυξήσει το μήκος του υφάσματος που απαιτείται για κάθε ρούχο.

Η ανάλυση κόστους δίνει ένα παράδειγμα στο οποίο η μείωση του χρησιμοποιήσιμου πλάτους υφάσματος από 58 ίντσες σε 56 ίντσες μπορεί να αυξήσει τη γραμμική κατανάλωση υφάσματος κατά περίπου 3%-5% στο αναφερόμενο σενάριο.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μια προδιαγραφή υφάσματος πρέπει να περιλαμβάνει χρησιμοποιήσιμο πλάτος, όχι μόνο:

'100% βαμβάκι, 180 GSM.'

Δύο υφάσματα μπορούν να έχουν την ίδια σύνθεση και GSM ενώ έχουν διαφορετικά χρησιμοποιήσιμα πλάτη.

Αυτό μπορεί να επηρεάσει το τελικό κόστος του ενδύματος.

Το GSM μπορεί να αυξήσει το κόστος ακόμα και όταν η κατανάλωση υφάσματος φαίνεται ίδια

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα πλεκτά.

GSM σημαίνει γραμμάρια ανά τετραγωνικό μέτρο.

Ένα υψηλότερο GSM σημαίνει περισσότερη μάζα υλικού στην ίδια περιοχή του υφάσματος.

Ας υποθέσουμε ότι δύο μπλουζάκια χρησιμοποιούν περίπου την ίδια επιφάνεια υφάσματος.

Το ένα χρησιμοποιεί ύφασμα 150 GSM.

Το άλλο χρησιμοποιεί ύφασμα 220 GSM.

Το βαρύτερο ύφασμα περιέχει πολύ περισσότερες ίνες στην ίδια περιοχή.

Άρα το δεύτερο μπλουζάκι απαιτεί περισσότερη πρώτη ύλη κατά βάρος.

Η έρευνα GSM σημειώνει ότι η κατανάλωση υφάσματος για πλεκτά ενδύματα συνδέεται στενά με το GSM και ότι η κατανάλωση ακατέργαστου υφάσματος μπορεί να αντιπροσωπεύει περίπου το 40%–70% του κόστους ενδυμάτων FOB ανάλογα με το προϊόν.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η αλλαγή του βάρους του υφάσματος μπορεί να έχει άμεση επίδραση στο κόστος του ενδύματος.

Μια μικρή αλλαγή GSM μπορεί να προστεθεί

Η έρευνα GSM δίνει ένα χρήσιμο παράδειγμα.

Η μετακίνηση ενός τυπικού προγράμματος T-shirt από φανέλα 150 GSM σε φανέλα 220 GSM αυξάνει την κατανάλωση ακατέργαστων ινών κατά περίπου 46,6% στο αναφερόμενο σενάριο. Η αναφορά εκτιμά ότι αυτή η αλλαγή μπορεί να προσθέσει περίπου 0,70$–0,95$ σε κόστος πρώτης ύλης ανά ένδυμα , με την προϋπόθεση ότι οι άλλες συνθήκες παραμένουν σταθερές.

Αυτή η διαφορά μπορεί να μην ακούγεται δραματική για ένα μπλουζάκι.

Στα 10.000 κομμάτια, όμως, γίνεται περίπου:

$7.000–$9.500 σε επιπλέον κόστος πρώτης ύλης.

Και γι' αυτό οι προδιαγραφές υφασμάτων αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής κατά την ανάπτυξη του προϊόντος.

Μια μάρκα μπορεί να επιλέξει ένα πιο βαρύ ύφασμα επειδή δίνει στο προϊόν καλύτερη αίσθηση στο χέρι, ντύσιμο, αδιαφάνεια ή ανθεκτικότητα.

Αυτό είναι απολύτως λογικό.

Το σημαντικό είναι να κατανοήσουμε τι κάνει αυτή η επιλογή στη δομή κόστους του προϊόντος.

Η συρρίκνωση μπορεί να αυξήσει την κατανάλωση υφάσματος

Η κατανάλωση υφάσματος δεν βασίζεται πάντα μόνο στις μετρήσεις του τελικού ενδύματος.

Το ύφασμα μπορεί να συρρικνωθεί κατά το πλύσιμο ή την υγρή επεξεργασία.

Εάν ένα ρούχο πρέπει να τελειώσει σε συγκεκριμένο μήκος, το εργοστάσιο μπορεί να χρειαστεί να το κόψει ελαφρώς μεγαλύτερο για να αντισταθμίσει.

Η πηγή δίνει ένα παράδειγμα χρησιμοποιώντας ύφασμα με συρρίκνωση μήκους 5%..

Για να επιτευχθεί ένα τελικό μήκος 80 cm, το απαιτούμενο μήκος σχεδίου γίνεται περίπου 84,21 cm πριν από τη συρρίκνωση.

Αυτό το επιπλέον υλικό γίνεται μέρος της κατανάλωσης υφάσματος του ενδύματος.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η δοκιμή υφασμάτων και οι έλεγχοι προπαραγωγής έχουν σημασία.

Ένα μοτίβο που βασίζεται καθαρά σε θεωρητικές τελικές μετρήσεις μπορεί να υποτιμήσει την ποσότητα του υφάσματος που απαιτείται.

Η κοπή των απορριμμάτων είναι μέρος του πραγματικού κόστους

Τα εργοστάσια δεν μπορούν να μετατρέψουν κάθε κομμάτι υφάσματος που αγοράζεται σε τελειωμένο ένδυμα.

Κάποιο υλικό παραμένει ανάμεσα στα κομμάτια του σχεδίου.

Μπορεί επίσης να υπάρχουν:

• Απώλειες στο τέλος του ρόλου

• Ελαττώματα υφάσματος

• Σφάλματα κοπής

• Μικρά άχρηστα τμήματα

• Διασπορά απωλειών

Η ανάλυση κόστους συνιστά τη συμπερίληψη περιθωρίου απορριμμάτων κοπής κατά τον υπολογισμό της πραγματικής κατανάλωσης.

Η έρευνα GSM αναφέρεται σε ένα τυπικό buffer κοπής 5%-10% για παράγοντες όπως η αναποτελεσματικότητα του δείκτη, η απώλεια στο τέλος του ρολού και τα ελαττώματα του υφάσματος.

Αυτό σημαίνει ότι η ποσότητα υφάσματος στην παραγγελία αγοράς μπορεί να είναι μεγαλύτερη από τη θεωρητική ποσότητα που απαιτείται για την κάλυψη των κομματιών του μοτίβου.

Για τα εμπορικά σήματα, αυτή η διαφορά θα πρέπει να περιλαμβάνεται στην κοστολόγηση.

Η κατανάλωση υφάσματος επηρεάζει περισσότερο από τη γραμμή υφασμάτων

Εδώ γίνεται ενδιαφέρον το θέμα.

Μπορείτε να υποθέσετε:

Περισσότερο ύφασμα = υψηλότερο κόστος υφάσματος.

Αυτό είναι αλήθεια.

Αλλά το ύφασμα είναι επίσης μέρος της μεγαλύτερης τιμής FOB.

Εάν το ύφασμα αντιπροσωπεύει περίπου το μισό ή περισσότερο από το κόστος FOB για πολλά τυπικά ενδύματα, οι αλλαγές στην κατανάλωση υλικού μπορεί να έχουν αξιοσημείωτη επίδραση στη συνολική προσφορά.

Για παράδειγμα, φανταστείτε ένα ρούχο με τιμή FOB $10.

Εάν το ύφασμα αντιπροσωπεύει 5 $ αυτής της τιμής, η μείωση της κατανάλωσης υφάσματος κατά 10% θα μπορούσε να εξοικονομήσει περίπου 0,50 $ ανά ρούχο πριν εξετάσει τυχόν άλλες επιπτώσεις.

Σε 20.000 τεμάχια:

0,50 $ × 20.000 = 10.000 $

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η βελτίωση της χρήσης του υφάσματος μπορεί μερικές φορές να είναι πιο πολύτιμη από την προσπάθεια εξοικονόμησης μερικών σεντ σε μικρές επενδύσεις.

Αλλά λιγότερο ύφασμα δεν σημαίνει πάντα καλύτερο ρούχο

Υπάρχει ένα σημαντικό όριο εδώ.

Μια μάρκα δεν πρέπει απλώς να λέει στο εργοστάσιο:

'Χρησιμοποιήστε λιγότερο ύφασμα.'

Το ρούχο πρέπει ακόμα να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις σχεδίασης και εφαρμογής.

Η υπερβολικά επιθετική μείωση του υφάσματος θα μπορούσε να επηρεάσει:

• Κατάλληλος

• Κάλυψη

• Μετρήσεις ενδυμάτων

• Ισορροπία μοτίβων

• Αντοχή

• Ανεση

• Εμφάνιση

Για παράδειγμα, μια επωνυμία εσωρούχων μπορεί να χρειάζεται επιπλέον ύφασμα σε ένα κάλυμμα ή στο πίσω μέρος για να επιτύχει την απαιτούμενη εφαρμογή.

Ένα παντελόνι γιόγκα μπορεί να χρειάζεται αρκετό ύφασμα στην ανύψωση και το κάθισμα για να μπορεί να φιλοξενήσει την κίνηση.

Ένα φαρδύ πουκάμισο χρειάζεται φυσικά περισσότερο ύφασμα από ένα εφαρμοστό πουκάμισο.

Ο στόχος λοιπόν είναι η αποδοτική κατανάλωση υφάσματος , όχι η ελάχιστη κατανάλωση υφάσματος.

Η απόδοση του υφάσματος μπορεί να βελτιωθεί κατά την ανάπτυξη

Η καλύτερη στιγμή για να μειώσετε την περιττή κατανάλωση υφάσματος είναι πριν από τη μαζική παραγωγή.

Ένας κατασκευαστής OEM μπορεί να ελέγξει:

Διάταξη μοτίβου

Μπορούν τα κομμάτια να φωλιαστούν πιο αποτελεσματικά;

Πλάτος υφάσματος

Το επιλεγμένο πλάτος υφάσματος ταιριάζει καλά με το σχέδιο;

Σχεδιασμός πάνελ

Μπορούν τα περιττά ακανόνιστα σχήματα να απλοποιηθούν;

Κατεύθυνση υφάσματος

Πρέπει πραγματικά κάθε κομμάτι να έχει την ίδια κατεύθυνση;

Εύρος μεγέθους

Μπορεί ο δείκτης να βελτιστοποιηθεί σε όλο το προγραμματισμένο σύνολο μεγεθών;

Συρρίκνωση

Έχει δοκιμαστεί το ύφασμα πριν οριστικοποιηθεί το σχέδιο;

Αυτές οι αποφάσεις μπορούν να κάνουν μια σημαντική διαφορά πριν κοπούν χιλιάδες ρούχα.

Ένα απλό παράδειγμα: Πώς η κατανάλωση αλλάζει την τιμή

Ας δούμε ένα απλοποιημένο παράδειγμα.

Ας υποθέσουμε ότι ένα εργοστάσιο χρησιμοποιεί ένα ύφασμα που κοστίζει $6 ανά μέτρο.

Έκδοση Α

Κατανάλωση υφάσματος: 1,30μ

Κόστος υφάσματος:

1,30 × 6 $ = 7,80 $

Έκδοση Β

Κατανάλωση υφάσματος: 1,45 m

Κόστος υφάσματος:

1,45 × 6 $ = 8,70 $

Η δεύτερη έκδοση κοστίζει 0,90 $ περισσότερο ανά ένδυμα σε ύφασμα.

Για 10.000 τεμάχια:

0,90 $ × 10.000 = 9.000 $

Η διαφορά προήλθε από μόνο 0,15 μέτρα ανά ένδυμα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η κατανάλωση υφάσματος πρέπει να συζητηθεί ως προς το κόστος ανά έτοιμο ένδυμα , όχι μόνο την τιμή του υφάσματος.

Γιατί τα εργοστάσια ρωτούν για τις προδιαγραφές υφασμάτων

Όταν ένας κατασκευαστής OEM προετοιμάζει μια προσφορά, χρειάζεται περισσότερες πληροφορίες από το σκίτσο του ενδύματος.

Το εργοστάσιο μπορεί να χρειαστεί:

• Σύνθεση υφάσματος

• GSM

• Χρήσιμο πλάτος

• Υφασμάτινη κατασκευή

• Τέντωμα

• Συρρίκνωση

• Χρώμα

• Απαιτήσεις εκτύπωσης

• Μετρήσεις μοτίβων

• Αναμενόμενη σπατάλη

Αυτές οι προδιαγραφές βοηθούν το εργοστάσιο να εκτιμήσει πόσο υλικό θα απαιτηθεί πραγματικά.

Η αναφορά πηγής τονίζει ότι η ακριβής κατανάλωση υφάσματος είναι απαραίτητη για την οικονομική ακρίβεια, επειδή το ύφασμα αποτελεί τόσο μεγάλο μέρος του κόστους FOB.

Αυτός είναι επίσης ο λόγος που η αλλαγή των προδιαγραφών υφάσματος μετά τη λήψη μιας προσφοράς μπορεί να αλλάξει την τιμή.

Τι συμβαίνει όταν μια μάρκα αλλάζει το ύφασμα;

Φανταστείτε μια μάρκα έχει ήδη αναπτύξει ένα μπλουζάκι χρησιμοποιώντας:

Βαμβακερή φανέλα 180 GSM

Στη συνέχεια, η μάρκα αποφασίζει ότι θέλει ένα πιο βαρύ:

Βαμβακερή φανέλα 220 GSM

Το σχέδιο του ενδύματος μπορεί να παραμείνει ακριβώς το ίδιο.

Η διαδικασία ραψίματος μπορεί να παραμείνει σχεδόν ίδια.

Οι επενδύσεις ενδέχεται να παραμείνουν αμετάβλητες.

Ωστόσο, η τιμή μπορεί ακόμα να αυξηθεί επειδή κάθε ρούχο περιέχει πλέον περισσότερη μάζα υφάσματος.

Μπορεί να συμβεί και το αντίθετο.

Η εναλλαγή σε ένα ελαφρύτερο ύφασμα μπορεί να μειώσει το κόστος υλικού.

Αλλά η μάρκα πρέπει να ελέγξει εάν το νέο ύφασμα εξακολουθεί να παρέχει τα απαιτούμενα:

• Αδιαφάνεια

• Αίσθηση χεριών

• Σχήμα

• Αντοχή

• Απόδοση συρρίκνωσης

• Κατάλληλος

Η μείωση του κόστους βοηθά μόνο όταν το προϊόν εξακολουθεί να πληροί τις προβλεπόμενες απαιτήσεις του.

Η κατανάλωση υφασμάτων μετράει ακόμη περισσότερο σε μεγάλους όγκους

Μια διαφορά που φαίνεται μικρή στα 100 κομμάτια μπορεί να γίνει σημαντική σε 10.000 ή 100.000 κομμάτια.

Σκεφτείτε μια διαφορά μόλις 0,30 $ ανά ένδυμα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η αποδοτικότητα του υφάσματος γίνεται ολοένα και πιο σημαντική καθώς αυξάνεται ο όγκος παραγωγής.

Ένα εργοστάσιο μπορεί να εξοικονομήσει μόνο ένα μικρό ποσό σε κάθε ένδυμα, ωστόσο ο συνολικός αντίκτυπος στην αγορά μπορεί να είναι σημαντικός.

Κατανάλωση υφάσματος και τιμολόγηση προϊόντων

Η κατανάλωση υφάσματος επηρεάζει επίσης τον τρόπο με τον οποίο μια μάρκα σκέφτεται τη λιανική της τιμή.

Ας υποθέσουμε ότι δύο προϊόντα με παρόμοια εμφάνιση έχουν διαφορετικές απαιτήσεις για ύφασμα.

Το προϊόν που χρησιμοποιεί περισσότερο υλικό πρέπει να διατηρεί επαρκές περιθώριο κέρδους παρά το υψηλότερο κόστος του.

Αυτό μπορεί να επηρεάσει:

• Τιμολόγηση χονδρικής

• Τιμολόγηση λιανικής

• Μικτό περιθώριο

• Διαφημιστικές εκπτώσεις

• Ελάχιστη βιώσιμη ποσότητα παραγγελίας

Ένα premium προϊόν μπορεί να χρησιμοποιεί σκόπιμα πιο βαρύ ή ακριβότερο ύφασμα.

Είναι μια χαρά.

Η μάρκα πρέπει απλώς να ενσωματώσει το υψηλότερο κόστος υλικού στη στρατηγική τιμολόγησης της.

Ο στόχος είναι η καλύτερη απόδοση, όχι απλά λιγότερο ύφασμα

Η καλή χρήση του υφάσματος αφορά την απόκτηση περισσότερων τελικών ενδυμάτων από το υλικό που αγοράζετε.

Αυτό μερικές φορές ονομάζεται βελτιστοποίηση απόδοσης υφάσματος.

Μπορεί να περιλαμβάνει:

• Καλύτερες διατάξεις δεικτών

• Καλύτερη γεωμετρία σχεδίων

• Κατάλληλο πλάτος υφάσματος

• Μειώστε τα περιττά απόβλητα κοπής

• Σωστά δικαιώματα συρρίκνωσης

• Προδιαγραφές ευαίσθητου υφάσματος

Η ανάλυση κόστους περιγράφει τη βελτιστοποίηση της απόδοσης του υφάσματος ως σημαντικό μέρος της οικονομίας των πρώτων υλών, επειδή μικρές βελτιώσεις στη χρήση υλικών μπορούν να επηρεάσουν το συνολικό κόστος των ενδυμάτων.

Για έναν κατασκευαστή OEM, αυτό είναι μέρος της μετατροπής ενός σχεδίου σε κάτι που μπορεί να παραχθεί με συνέπεια και με προβλέψιμο κόστος.

Φαγητό σε πακέτο

Η κατανάλωση υφασμάτων επηρεάζει τις τιμές των ρούχων, επειδή κάθε έτοιμο ένδυμα αντιπροσωπεύει μια ορισμένη ποσότητα αγορασμένου υλικού.

Η τελική ποσότητα εξαρτάται από πολύ περισσότερο από το μέγεθος του ενδύματος.

Μπορεί να αλλάξει λόγω:

• Σχήμα μοτίβου

• Αποτελεσματικότητα δείκτη

• Πλάτος υφάσματος

• GSM

• Συρρίκνωση

• Κοπή απορριμμάτων

• Ελαττώματα υφάσματος

• Απαιτήσεις κατεύθυνσης

• Κατασκευή ενδυμάτων

Το ύφασμα είναι συχνά το μεγαλύτερο μεμονωμένο συστατικό του κόστους FOB ενός ενδύματος, επομένως αυτές οι διαφορές μπορούν να έχουν αισθητή επίδραση στην τελική προσφορά.

Για τις μάρκες ρούχων, τρεις αριθμοί είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι να κατανοηθούν:

Τιμή υφάσματος

Πόσο κοστίζει το υλικό ανά μέτρο ή κιλό;

Κατανάλωση υφάσματος

Πόσο υλικό χρειάζεται ένα ρούχο;

Αξιοποίηση υφάσματος

Πόσο αποτελεσματικά μετατρέπεται αυτό το υλικό σε τελειωμένα ρούχα;

Η εξέταση και των τριών δίνει μια πολύ πιο ξεκάθαρη εικόνα του γιατί ένα ρούχο κοστίζει περισσότερο από ένα άλλο.

Και όταν ένα προϊόν είναι ακόμα υπό ανάπτυξη, μια μικρή βελτίωση στη διάταξη του μοτίβου, στις προδιαγραφές του υφάσματος ή στην απόδοση κοπής μπορεί να εξοικονομήσει χρήματα σε ολόκληρη τη σειρά παραγωγής.

Γι' αυτό η κατανάλωση υφάσματος είναι κάτι παραπάνω από τεχνικός εργοστασιακός υπολογισμός.

Είναι ένα άμεσο μέρος του κόστους του προϊόντος ένδυσής σας.