چرا تطبیق رنگ لباس بسیار سخت است؟

انتخاب رنگ برای یک مجموعه لباس جدید ساده به نظر می رسد.

یک طراح سایه ای را انتخاب می کند، مرجع رنگ را به سازنده می فرستد و انتظار دارد که پارچه تمام شده یکسان به نظر برسد.

در عمل، می تواند بسیار پیچیده تر باشد.

رنگی که روی صفحه کامپیوتر درست به نظر می رسد ممکن است در نمونه پارچه فیزیکی متفاوت به نظر برسد. یک شیب آزمایشگاهی می تواند در یک نور درست به نظر برسد اما در نور دیگر به طور قابل توجهی متفاوت است. دو رول پارچه‌ای که از یک دستور رنگ تولید شده‌اند نیز می‌توانند تفاوت‌های کوچک سایه را نشان دهند.

این به این دلیل اتفاق می افتد که رنگ لباس بسیار بیشتر از خود رنگ بستگی دارد. الیاف، ساخت پارچه، فرآیند رنگرزی، نورپردازی، بافت سطح و حتی نحوه اندازه گیری رنگ همگی می توانند بر آنچه می بینیم تأثیر بگذارند.

برای برندهای لباس، درک این عوامل می‌تواند تایید رنگ را بسیار آسان‌تر کند و به جلوگیری از مشکلات گران قیمت در طول تولید انبوه کمک کند.

چرا رنگ پارچه در طول تولید تغییر می کند؟

رنگرزی نساجی یک فرآیند شیمیایی کنترل شده است.

در طول رنگرزی، رنگ ها از حمام رنگ به داخل الیاف و داخل آن حرکت می کنند. میزان جذب رنگ فیبر، سرعت جذب آن و میزان پخش یکنواخت آن، همه بر روی سایه نهایی تأثیر می گذارد.

بنابراین تغییرات کوچک در فرآیند رنگرزی می تواند تفاوت های قابل مشاهده ای ایجاد کند.

متغیرهای مهم عبارتند از:

• غلظت رنگ

• دما

• زمان رنگرزی

• pH

• غلظت شیمیایی

• نسبت مشروب

• حرکت و تحریک پارچه

• پیش تصفیه پارچه

حتی زمانی که یک کارخانه از همان فرمول رنگ استفاده می کند، تغییرات در این شرایط می تواند بر عمق و رنگ پارچه تمام شده تأثیر بگذارد. گزارش تحقیق به طور خاص دمای حمام رنگ، غلظت شیمیایی، نسبت مشروب، زمان غوطه وری، هم زدن، و پیش تیمار را به عنوان عوامل به هم پیوسته در قوام رنگ شناسایی می کند.

این یکی از دلایلی است که نمی توان با دستور غذای رنگی مانند دستور پخت غذا رفتار کرد.

'استفاده از این سه رنگ در این مقادیر' در صورت تغییر شرایط تولید، دقیقاً نتیجه یکسانی را تضمین نمی کند.

واکنش پارچه های مختلف به رنگ متفاوت است

ماده ای که رنگ می شود یکی دیگر از عوامل مهم است.

پارچه های پنبه ای، پلی استر، نایلونی و ترکیبی دارای خواص فیزیکی و شیمیایی متفاوتی هستند. آنها رنگ ها را دقیقاً به همان روش جذب یا حفظ نمی کنند.

حتی در همان دسته فیبر، تفاوت در مواد خام می تواند بر نتیجه تأثیر بگذارد.

به عنوان مثال، پنبه به طور طبیعی حاوی مواد غیر سلولزی است و تفاوت در خواص فیبر می تواند بر جذب تاثیر بگذارد. پیش تصفیه مانند تمیز کردن، سفید کردن و مرسریزاسیون به آماده سازی مواد برای رنگرزی مداوم کمک می کند.

اگر پیش تیمار ناسازگار باشد، پارچه می تواند سطوح مختلف جذب یا سفیدی پایه متفاوتی قبل از افزودن رنگ داشته باشد.

الیاف مصنوعی منابع مختلف خود را دارند. این گزارش خاطرنشان می‌کند که تفاوت‌ها در ویژگی‌های پلیمر، پیچش نخ، کشش و تاریخ گیرش حرارتی می‌تواند بر نحوه انتقال رنگ‌های پراکنده به پلی استر در طول رنگرزی در دمای بالا تأثیر بگذارد.

بنابراین هنگامی که یک برند برای دو پارچه مختلف 'یک رنگ' را درخواست می کند، ممکن است کارخانه نیاز به تهیه دو دستور رنگ متفاوت داشته باشد.

هدف بصری می تواند در حالی که فرآیند تولید تغییر می کند، ثابت بماند.

ساختار پارچه نیز ظاهر رنگ را تغییر می دهد

رنگ به طور مستقل از سطح پارچه وجود ندارد.

یک پارچه صاف و یک پارچه بافت دار می توانند نور را به طور متفاوتی منعکس کنند، حتی اگر حاوی رنگ یکسان باشند.

به عنوان مثال، پارچه های بافتنی و بافتنی ساختارهای سطحی متفاوتی دارند. جهت نخ، حلقه ها، بافت، و پرداخت سطح همگی می توانند بر نحوه رسیدن نور به ناظر تأثیر بگذارند.

این یک تمایز مهم ایجاد می کند:

رنگ رنگ و ظاهر پارچه به هم مرتبط هستند، اما دقیقاً یکسان نیستند.

گزارش تحقیق توضیح می دهد که اندازه گیری های اسپکتروفتومتر نیز بسته به هندسه اندازه گیری می تواند تغییر کند. سیستم جهت دار 45°/0° نسبت به ساختار سطح، بافت و براقیت حساس تر است، در حالی که اندازه گیری d/8° نفوذ بافت جهت را کاهش می دهد.

این امر به ویژه برای لباس هایی که از مواد یا سازه های مختلف ساخته شده اند مرتبط است.

رنگی که کاملاً روی پارچه بافته شده صاف کار می کند ممکن است هنگام اعمال بر روی بافتنی برس خورده، پارچه دنده، توری یا سایر مواد بافتنی نیاز به تنظیم داشته باشد.

چرا یک رنگ در زیر نورهای مختلف متفاوت به نظر می رسد؟

شاید خودتان این را تجربه کرده باشید.

یک پیراهن در نور روز آبی به نظر می رسد.

سپس وارد فروشگاهی می شوید و ناگهان کمی بنفش یا خاکستری به نظر می رسد.

پیراهن عوض نشده

نور دارد.

منابع نوری مختلف دارای توزیع های متفاوتی از طول موج های مرئی هستند. از آنجایی که پارچه ها آن طول موج ها را به طور متفاوتی منعکس می کنند، رنگی که ما درک می کنیم می تواند تغییر کند.

این پدیده متامریسم نامیده می شود.

ممکن است دو پارچه در زیر یک منبع نور با هم مطابقت داشته باشند در حالی که در زیر منبع نور متفاوت به نظر می رسند. این تحقیق متامریسم روشنایی را به عنوان یکی از دلایل رایج رد سایه در تولید پوشاک شناسایی می کند.

به عنوان مثال، یک نمونه پارچه ممکن است در نور روز قابل قبول به نظر برسد اما در نور فروشگاه تجاری تفاوت قابل توجهی را نشان دهد.

به همین دلیل است که ارزیابی رنگ حرفه ای ممکن است از چندین منبع نور استاندارد استفاده کند، از جمله:

• D65 - مرجع نور روز

• TL84 یا CWF - روشنایی فلورسنت تجاری

• Illuminant A - نورپردازی به سبک رشته ای

آزمایش تحت چندین روشنایی به آشکار کردن تفاوت‌های رنگی کمک می‌کند که می‌تواند زیر یک منبع نور پنهان بماند.

چرا رنگ پنتون همیشه کافی نیست؟

برندهای پوشاک اغلب از ارجاعات پنتون برای ارتباط رنگ استفاده می کنند.

این مفید است زیرا همه می توانند به همان سیستم رنگ استاندارد مراجعه کنند.

با این حال، نوع مرجع پنتون مهم است.

مرجع رنگ کاغذ و مرجع رنگ پارچه دقیقاً به یک شکل رفتار نمی کنند.

گزارش تحقیقاتی Pantone TCX را به عنوان یک استاندارد مبتنی بر نساجی که با استفاده از پارچه پنبه ای ساخته شده است برجسته می کند. این امر آن را برای رنگرزی پوشاک مناسب تر از مرجع کاغذی مانند TPG می کند، زیرا کاغذ و پارچه نور را به طور متفاوتی پراکنده و منعکس می کنند.

این تمایز می تواند از یک مشکل رایج ارتباطی جلوگیری کند.

تصور کنید یک طراح رنگی را از یک مرجع کاغذی انتخاب می کند و تنها آن مرجع را به یک خانه رنگ ارسال می کند.

سپس خانه رنگ باید رنگ پارچه را بر اساس سطحی که رفتاری متفاوت از ماده واقعی دارد، تولید کند.

حتی اگر کارخانه کار عالی انجام دهد، ممکن است پارچه تمام شده دقیقاً شبیه نمونه کاغذ نباشد.

برای توسعه پوشاک، یک استاندارد فیزیکی مبتنی بر نساجی به تولید کننده مرجع تولید بسیار بهتری می دهد.

برای پارچه های مصنوعی، استانداردهای مصنوعی خاص پارچه نیز ممکن است بسته به مواد و سیستم رنگی که استفاده می شود مناسب باشد.

یک شیب آزمایشگاهی بیش از یک نمونه است

هنگامی که یک برند استاندارد رنگی را برای یک تولید کننده OEM ارسال می کند، کارخانه معمولاً بلافاصله صدها یا هزاران کیلوگرم پارچه را رنگ نمی کند.

در عوض، خانه رنگ یک شیب آزمایشگاهی ایجاد می کند.

دیپ آزمایشگاهی یک نمونه پارچه کوچک است که با استفاده از دستور رنگ پیشنهادی تولید می شود.

روند کلی به این صورت است:

استاندارد رنگ

↓

توسعه دستور العمل رنگ

↓

شیب آزمایشگاهی در مقیاس کوچک

↓

ارزیابی رنگ

↓

تنظیم دستور غذا

↓

در صورت لزوم شیرجه دوم در آزمایشگاه

↓

تایید رنگ

↓

رنگرزی فله

این فرآیند به برند و کارخانه فرصتی برای حل مشکلات رنگ قبل از تولید در مقیاس بزرگ می دهد.

گزارش تحقیق فرمول رنگ آزمایشگاهی و اندازه گیری اسپکتروفتومتری را به عنوان کنترل های مهم قبل از رنگرزی فله توصیف می کند.

برای برندها، تأیید دقیق غوطه وری آزمایشگاهی می تواند در زمان بسیار بیشتری نسبت به کشف مشکل رنگ پس از تولید پارچه حجیم صرفه جویی کند.

چرا کارخانه ها از ماشین های تطبیق رنگ استفاده می کنند؟

چشم انسان برای ارزیابی رنگ مفید است، اما ابزار اندازه گیری کاملی نیست.

افراد می توانند رنگ ها را متفاوت درک کنند و محیط اطراف می تواند بر آنچه که می بینند تأثیر بگذارد.

بنابراین کارخانه‌ها از ابزارهایی مانند اسپکتروفتومتر برای اندازه‌گیری نحوه بازتاب نور در طیف مرئی استفاده می‌کنند.

ابزار این اطلاعات را به داده های رنگی عددی تبدیل می کند.

یکی از مفاهیم رایج ، ΔE است که نشان دهنده تفاوت اندازه گیری شده بین دو رنگ در یک فضای رنگی تعریف شده است.

یک ΔE کوچکتر به طور کلی نشان دهنده اختلاف اندازه گیری شده کوچکتر است.

با این حال، اندازه گیری رنگ پیچیده تر از گفتن ساده است:

'ΔE زیر X است، بنابراین رنگ عالی است.'

فرمول های مختلف تفاوت رنگ روابط متفاوتی با ادراک بصری انسان دارند.

گزارش تحقیقاتی CMC (2:1) و CIEDE2000 را به عنوان رویکردهای بصری مفیدتر نسبت به محاسبه قدیمی‌تر CIE76 برای کنترل کیفیت پوشاک مورد بحث قرار می‌دهد.

نکته مهم برای یک برند لباس ساده است:

کارخانه‌ها می‌توانند از ابزارهایی برای ارزیابی عینی‌تر رنگ استفاده کنند، اما تأیید بصری و شرایط استاندارد مشاهده همچنان اهمیت دارد.

چرا رول پارچه ای هنوز هم می تواند تفاوت رنگی داشته باشد؟

حتی پس از تایید یک رنگ، مشکل دیگری در طول تولید عمده ظاهر می شود.

رول های پارچه های مختلف ممکن است سایه های کمی متفاوت داشته باشند.

این می تواند به دلیل تغییرات طبیعی در طول رنگرزی در مقیاس بزرگ اتفاق بیفتد.

تفاوتی که هنگام مقایسه تک تک نمونه‌های پارچه کوچک به نظر می‌رسد می‌تواند زمانی آشکار شود که دو پانل مستقیماً در کنار یکدیگر دوخته شوند.

یک جفت شلوار لی مشکی را تصور کنید.

پانل جلویی از یک رول پارچه ای ساخته شده است.

پنل پشتی از دیگری می آید.

اگر دو رول سایه های کمی متفاوت داشته باشند، ساق های تمام شده می توانند دو رنگ مشکی متفاوت داشته باشند.

برای یک برند، این می تواند بیشتر از تفاوت اصلی بین رول ها قابل توجه باشد.

به همین دلیل است که کارخانه ها قبل از برش پارچه را بر اساس سایه بررسی و مرتب می کنند.

مرتب سازی سایه چیست؟

طبقه بندی سایه، رول های پارچه را بر اساس ویژگی های رنگ اندازه گیری شده یا بصری آنها گروه بندی می کند.

یکی از روش های مورد بحث در این تحقیق، سیستم مرتب سازی 555 سایه است.

این سیستم ویژگی های رنگ را به سه بعد تقسیم می کند:

• سبکی

• کروما

• رنگ

سپس رول های پارچه ای با مقادیر سایه سازگار می توانند برای برش با هم گروه بندی شوند.

این کار احتمال قرار دادن پانل های پارچه ای متفاوت را روی یک لباس کاهش می دهد.

سیستم‌های پیشرفته‌تر می‌توانند از خوشه‌بندی پویا برای گروه‌بندی پارچه‌ها بر اساس تفاوت‌های رنگ ادراکی به جای تکیه بر مرزهای عددی صلب استفاده کنند.

هنگامی که پارچه دارای تغییر تدریجی سایه در چند رول باشد، کارخانه ها همچنین می توانند از توالی یا باریک شدن سایه استفاده کنند تا لایه های مجاور تفاوت های کوچکتری داشته باشند.

هدف مستقیم است:

پانل های روی هر لباس را تا حد امکان از نظر بصری یکدست نگه دارید.

چرا تطبیق رنگ برای برندهای لباس بسیار اهمیت دارد؟

رنگ بخشی از هویت یک برند است.

یک برند ممکن است ماه ها صرف ایجاد سایه خاصی از بژ، آبی، صورتی، سبز یا مشکی کند.

مشتریان ممکن است آن رنگ را در چندین محصول تشخیص دهند.

اگر همان رنگ به طور قابل توجهی از یک دوره تولید به دیگری تغییر کند، مجموعه می تواند قوام بصری را از دست بدهد.

مشکلات رنگ نیز می تواند هزینه های عملی ایجاد کند:

• پارچه فله ممکن است لازم باشد رد شود

• ممکن است تولید به تعویق بیفتد

• ممکن است پارچه نیاز به رنگ آمیزی مجدد داشته باشد

• ممکن است نیاز به نمونه برداری اضافی باشد

• برنامه های برش ممکن است نیاز به تغییر داشته باشد

• لباس های همسان ممکن است ناسازگار به نظر برسند

برای محصولاتی که به صورت مجموعه فروخته می شوند، مشکل حتی آشکارتر می شود.

یک سوتین ورزشی و ساق بند را در نظر بگیرید.

حتی اگر هر دو قطعه از نظر فنی از کد رنگ یکسانی استفاده کنند، تفاوت در ترکیب پارچه، ساخت، فرآیند رنگرزی یا مقدار تولید می‌تواند باعث شود که دو لباس کمی متفاوت به نظر برسند.

به همین دلیل است که مدیریت رنگ باید در طول توسعه محصول آغاز شود.

چگونه تولیدکنندگان OEM رنگ لباس را کنترل می کنند

یک فرآیند قابل اعتماد کنترل رنگ چندین مرحله از تولید را به هم متصل می کند.

1. با استاندارد رنگ روشن شروع کنید

این برند باید یک استاندارد پارچه فیزیکی یا داده های رنگ دیجیتال مناسب را ارائه دهد نه اینکه فقط بر روی یک تصویر صفحه کامپیوتر تکیه کند.

برای پوشاک، این تحقیق منابع پنتون مبتنی بر پارچه مانند TCX یا داده‌های طیفی مناسب را توصیه می‌کند.

2. یک شیب آزمایشگاهی را توسعه و تأیید کنید

کارخانه رنگ را روی پارچه واقعی یا یک بستر تولیدی مناسب توسعه می دهد.

این مهم است زیرا یک هدف رنگ بصری یکسان ممکن است به دستور العمل های مختلفی برای پارچه های مختلف نیاز داشته باشد.

3. فرآیند رنگرزی را کنترل کنید

خانه رنگ باید متغیرهایی مانند دما، pH، غلظت شیمیایی، نسبت نوشیدنی و حرکت پارچه را کنترل کند.

تغییرات کوچک فرآیند می تواند بر سایه نهایی تأثیر بگذارد.

4. رنگ را اندازه بگیرید

اسپکتروفتومترها اندازه گیری های عینی را ارائه می دهند که می تواند با استاندارد تایید شده مقایسه شود.

5. تحت نور مناسب بررسی کنید

ارزیابی بصری تحت چندین روشن کننده استاندارد می تواند متامریسم را قبل از تایید تولید نشان دهد.

6. پارچه های حجیم را مرتب کنید

رول های پارچه باید قبل از برش بررسی و گروه بندی شوند.

این به جلوگیری از تفاوت سایه بین پانل های لباس کمک می کند.

7. سوابق تولید را نگه دارید

استاندارد رنگ تایید شده، شیب آزمایشگاهی، دستور رنگ، نتایج اندازه گیری، و اطلاعات تولید می تواند مرجعی برای سفارشات بعدی باشد.

این به ویژه زمانی ارزشمند می شود که یک برند ماه ها یا سال ها بعد همان رنگ را تکرار کند.

برندهای لباس برای جلوگیری از مشکلات رنگ چه کاری می توانند انجام دهند؟

برندها نیازی ندارند که متخصص رنگرزی شوند.

چند روش خوب می تواند ارتباط را بسیار آسان تر کند.

یک استاندارد رنگی مناسب ارائه دهید.

از ارسال تنها اسکرین شات، مقدار RGB یا تصویر دیجیتال خودداری کنید.

پارچه واقعی را مشخص کنید.

یک هدف رنگی باید در برابر ماده ای که در واقع تولید می شود ارزیابی شود.

قبل از تولید فله، غوطه ور شدن آزمایشگاه را تایید کنید.

غوطه ور شدن در آزمایشگاه را به عنوان یک امر رسمی تلقی نکنید.

استاندارد تایید را تعریف کنید.

اطمینان حاصل کنید که برند و کارخانه در مورد نحوه ارزیابی رنگ و میزان تحمل پذیرفتن توافق دارند.

اجزای مطابق را بررسی کنید.

اگر یک لباس از چندین ماده مانند پارچه اصلی، مش، کش، صحافی و آستر ترکیب می شود، بررسی کنید که رنگ ها چگونه با هم کار می کنند.

به تکرار سفارشات فکر کنید.

در صورت استفاده از همان رنگ در مجموعه های بعدی، استانداردهای تایید شده و سوابق تولید را حفظ کنید.

مشخصات رنگ خوب به یک مرجع بلند مدت برای برند تبدیل می شود.

تطبیق رنگ یک فرآیند تولید است

سخت ترین قسمت در مورد تطبیق رنگ لباس این است که رنگ تحت تأثیر متغیرهای مختلف به طور همزمان قرار می گیرد.

رنگ مهمه

فیبر اهمیت دارد.

ساخت پارچه مهم است.

شرایط رنگرزی مهم است.

نور مهم است

روش اندازه گیری مهم است.

و مقدار تولید مهم است.

به همین دلیل است که یک تولید کننده لباس نمی تواند صرفاً با پیروی از یک کد رنگ، ثبات رنگ را تضمین کند.

یک فرآیند قابل اعتماد با یک استاندارد فیزیکی یا دیجیتالی روشن شروع می شود، یک شیب آزمایشگاهی ایجاد می کند، شرایط رنگرزی را کنترل می کند، نتیجه را اندازه گیری می کند، آن را تحت نور مناسب بررسی می کند، و پارچه های حجیم را قبل از برش مرتب می کند.

برای برندهای لباس، درس ساده است:

هرچه زودتر نحوه تولید و تایید رنگ را مشخص کنید، احتمال دارد در طول تولید با مشکلات رنگ کمتری مواجه شوید.

و هنگامی که با یک تولید کننده باتجربه OEM کار می کنید، مدیریت رنگ خوب باید از همان ابتدا بخشی از فرآیند توسعه محصول باشد نه چیزی که بعد از تولید پارچه اضافه شود.