Waarom gee twee fabrieke verskillende pryse vir dieselfde kledingstuk?

Jy stuur dieselfde tegnologiepak na twee klerevervaardigers.

Albei fabrieke ontvang dieselfde ontwerp, materiaalspesifikasie, afmetings, kleure en hoeveelheid.

Dan kom die aanhalings terug:

Fabriek A: $5,20 per stuk
Fabriek B: $6,10 per stuk

Watter een is reg?

Dit is 'n algemene situasie in die verkryging van klere. ’n Prysverskil beteken nie outomaties dat een fabriek oorlaai nie. Selfs wanneer vervaardigers dieselfde tegniese pakket ontvang, kan hulle verskillende aannames maak oor produksiedoeltreffendheid, materiaalverbruik, kwaliteitbeheer, bokoste en wins.

Om hierdie verskille te verstaan, kan handelsmerke help om kwotasies meer intelligent te vergelyk.

Dieselfde tegnologiepakket beteken nie dieselfde vervaardigingskoste nie

'n Tegnologiepakket beskryf wat die kledingstuk moet wees.

Dit kan spesifiseer:

• Stof samestelling

• GSM

• Mates

• Kleure

• Naaldwerk konstruksie

• Trims

• Etikette

• Verpakking

• Kwaliteit vereistes

Maar dit bepaal nie heeltemal hoe doeltreffend 'n fabriek die kledingstuk kan maak nie.

Twee fabrieke kan verskillende masjiene, produksie-uitlegte, werkers, snystelsels, kwaliteitprosedures en aankoopkanale gebruik.

So dieselfde kledingstuk kan verskillende produksiekoste hê.

'n Nuttige manier om daaroor te dink is:

Kledingstukprys = materiaal + produksie + fabriekskoste + kwaliteitkoste + marge

Elke fabriek kan by 'n ander getal uitkom vir elke deel van daardie vergelyking.

1. Die grootste verskil kan stofverbruik wees

Stof is dikwels die grootste enkele koste in 'n kledingstuk.

Die verslag skat dat materiaal ongeveer 50%–60% van FOB-koste vir standaardklere kan verteenwoordig , met totale grondstowwe wat gewoonlik ongeveer 60%–70% van FOB-koste uitmaak.

Dit beteken 'n klein verskil in stofverbruik kan 'n merkbare uitwerking op die finale kwotasie hê.

Stel jou voor twee fabrieke maak dieselfde paar onderklere.

Albei gebruik dieselfde materiaal teen dieselfde materiaalprys.

Fabriek A se snyproses gebruik die stof meer doeltreffend.

Fabriek B laat meer ongebruikte spasie tussen patroonstukke.

Die kledingstuk is identies, maar Fabriek B moet meer materiaal vir elke stuk koop.

Hierdie verskil kan afkomstig wees van merkerdoeltreffendheid.

Merker maak is die proses om patroonstukke op die stof te rangskik voordat dit gesny word. Beter nes beteken meer van die materiaal word deel van die voltooide kledingstuk en minder word afval.

Die verslag gee 'n voorbeeld waar een fabriek 88% merkdoeltreffendheid behaal terwyl 'n ander 80% behaal. Op 'n kledingstuk wat 1,50 meter teen 88% doeltreffendheid benodig, sal die laer doeltreffendheid uitleg ongeveer 1,65 meter vereis. Teen $4 per erf skep dit 'n bykomende $0,60 stofkoste per kledingstuk.

Vir 'n groot bestelling kan 'n klein verskil per stuk 'n aansienlike bedrag geld word

2. Fabrieke kan produksietyd anders skat

Stof is slegs deel van die kwotasie.

Die fabriek moet ook bereken hoeveel tyd dit neem om die kledingstuk te maak.

'n Eenvoudige T-hemp kan betreklik min naaldwerkbewerkings vereis.

'n Ingewikkelde kledingstuk kan baie meer vereis.

Fabrieke gebruik produksietydstandaarde soos SMV of SAM om die arbeidsinhoud van 'n kledingstuk te skat. Die verslag beskryf dit as metodes om die standaardtyd wat benodig word vir produksiebedrywighede te bepaal.

Die belangrike punt vir 'n handelsmerk is eenvoudig:

Meer produksietyd beteken gewoonlik hoër vervaardigingskoste.

Maar twee fabrieke kan dieselfde kledingstuk verskillend skat.

Een fabriek het dalk 'n hoogs ervare span en toerusting wat geskik is vir die styl.

'n Ander persoon benodig dalk meer operateurtyd of bykomende hantering.

Dit kan verskillende arbeidskoste veroorsaak, selfs wanneer die naaldwerk op die tegnologiese pakket identies lyk.

3. Fabrieksdoeltreffendheid verander die prys

Dit is een van die belangrikste redes waarom twee aanhalings verskillend kan wees.

’n Fabriek bestee nie elke betaalde minuut aan die vervaardiging van voltooide kledingstukke nie.

Werkers moet style verander, masjiene voorberei, bedrywighede balanseer, materiaal hanteer, probleme regstel en normale produksie-onderbrekings hanteer.

So fabrieke skat 'n lyndoeltreffendheid vir produksie.

Die verslag gee 'n voorbeeld wat dieselfde kledingstuk en dieselfde basisminuutkoste gebruik.

Een fabriek aanvaar 85% doeltreffendheid.

'n Ander veronderstel 60%.

Met 'n kledingstuk van 20 minute en 'n basiskoste van $0,05 per minuut, bereken die eerste fabriek ongeveer $1,18 in aangepaste vervaardigingskoste, terwyl die tweede ongeveer $1,67 bereik. Dit skep 'n verskil van 41,6% in vervaardigingskoste voordat materiaal selfs bygevoeg word.

Dit beteken nie noodwendig dat een fabriek 'n fout maak nie.

Die eerste fabriek kan sterker produksiedoeltreffendheid hê.

Die tweede kan 'n meer konserwatiewe skatting gebruik, veral wanneer dit met 'n nuwe styl of 'n produksielyn te doen het wat meer opstel- en balanseringstyd verwag.

4. Arbeidskoste is meer as naaldwerkoperateurs

Nog 'n rede vir verskillende kwotasies is hoe fabrieke arbeidskoste bereken.

'n Fabriek het meer werknemers by produksie betrokke as die mense wat agter naaimasjiene sit.

Daar kan ook wees:

• Toesighouers

• Kwaliteitbeheerpersoneel

• Meganika

• Snykamer werkers

• Produksiebeplanners

• Bestuur

• Administratiewe personeel

Daar is ook koste verbonde aan die fabriek self, insluitend huur, elektrisiteit, waardevermindering van toerusting, versekering en ander bedryfsuitgawes.

Die verslag gee 'n voorbeeld van 'n fabriek waar direkte naaldwerkloon slegs 'n deel van die totale bedryfskoste verteenwoordig het. Wanneer indirekte arbeid en bokoste ingesluit is, was die fabriek se gelykbreekkoste per produktiewe minuut aansienlik hoër as 'n direkte-arbeid-alleen-berekening.

Dit is hoekom twee fabrieke verskillende arbeidsverwante pryse kan hê, selfs wanneer hul werkers soortgelyke lone ontvang.

Een kwotasie kan meer van die fabriek se werklike bedryfskoste insluit.

5. Kwaliteitvereistes kan die kwotasie verander

Gehaltebeheer kos ook geld.

Gestel een handelsmerk aanvaar 'n standaard kommersiële gehaltevlak.

Nog een vereis baie strenger inspeksie en minder defekte.

Die tweede fabriek benodig dalk:

• Meer inline inspekteurs

• Meer afmetings

• Meer herwerk

• Meer stof- en kledingstukke

• Meer tyd by finale inspeksie

• 'n Groter toelaag vir potensiële defekte

Die verslag gebruik AQL-vereistes as voorbeeld. ’n Strenger vereiste soos AQL 1.5 kan meer gehaltebeheerhulpbronne en bykomende toelaes vir herbewerking en skroot vereis in vergelyking met meer standaardvereistes.

As twee fabrieke dus verskillende interpretasies van die kwaliteitvereiste ontvang, kan hul kwotasies verskil.

Dit is een rede waarom 'n gedetailleerde tegnologiepakket saak maak.

'n Vae instruksie soos 'premiekwaliteit' laat baie ruimte vir interpretasie.

’n Duidelike spesifikasie gee die fabriek ’n baie beter basis vir kosteberekening.

6. Die fabrieke mag verskillende materiale gebruik

Soms is die prysverskil maklik om raak te sien.

Een fabriek kwoteer met behulp van 'n $ 4-per-werf stof.

Nog een gebruik 'n materiaal van $4,50.

Die rede kan wees:

• Verskillende verskaffers

• Verskillende materiaal grade

• Verskillende aankoopvolumes

• Verskillende sertifisering

• Verskillende afwerking vereistes

• Verskillende minimum bestelhoeveelhede

• Verskillende materiaal breedtes

Die kledingstuk kan soortgelyk lyk terwyl die onderliggende materiaalkoste anders is.

Dit is veral belangrik wanneer die tegnologiepakket 'n algemene materiaalbeskrywing spesifiseer eerder as 'n presiese goedgekeurde materiaal.

Byvoorbeeld:

95% katoen / 5% elastaan

vertel nie die fabriek alles wat hy moet weet nie.

Garingkwaliteit, GSM, konstruksie, afwerking, breedte en verskaffer kan alles die werklike materiaalkoste beïnvloed.

7. Verskillende fabrieke het verskillende bokoste

Fabrieke werk onder verskillende besigheidsomstandighede.

'n Mens kan 'n groot moderne fasiliteit met meer toerusting en kwaliteitbeheerpersoneel bedryf.

'n Ander kan met 'n kleiner struktuur en laer bokoste werk.

'n Fabriek wat daaraan voldoen, kan ook koste dra wat verband hou met:

• Werker se lone en voordele

• Veiligheidstelsels

• Omgewingsvereistes

• Oudits en sertifisering

• Kwaliteitbeheerstelsels

• Instandhouding van toerusting

Die verslag wys daarop dat fasiliteite wat ten volle voldoen, hoër bedryfsbokoste kan hê as fabrieke wat hierdie koste onderskat of op minder formele produksiereëlings staatmaak.

Dit kan 'n laer kwotasie op papier lewer.

'n Baie lae prys kan egter ook risiko's inhou wat kwaliteit, subkontraktering, voldoening of aflewering behels.

Vir 'n handelsmerk is die goedkoopste fabriekshekprys dus die moeite werd om te ondersoek eerder as om outomaties te kies.

8. Fabrieke kan verskillende winsmarges hê

Nadat produksiekoste gedek is, benodig 'n vervaardiger steeds 'n kommersiële marge.

Fabrieke gebruik nie almal dieselfde teikenmarge nie.

Mens kan bereid wees om 'n kleiner marge te aanvaar om 'n nuwe klant te wen of beskikbare produksiekapasiteit te vul.

'n Ander kan meer konserwatief prys omdat sy produksieskedule reeds besig is of omdat dit 'n ander klantsegment teiken.

Die verslag se voorbeeld toon verskillende fabrieksmarge-aannames wat bydra tot die finale kwotasie.

Dit beteken selfs al het twee fabrieke identiese vervaardigingskoste, kan hul finale kwotasies steeds verskil.

9. 'n Fabriek kan meer doeltreffend wees met jou spesifieke produk

Fabrieksvermoë maak ook saak.

'n Vervaardiger kan uitstekend wees om basiese T-hemde te vervaardig, maar minder doeltreffend met ingewikkelde onderklere.

'n Ander fabriek spesialiseer dalk in onderklere en het reeds:

• Geskikte masjiene

• Ervare operateurs

• Gevestigde naaldwerkmetodes

• Bestaande materiaalverskaffers

• Doeltreffende produksielyne

• Bekende kwaliteitstandaarde

Daardie fabriek kan dalk jou kledingstuk teen 'n laer koste produseer, selfs al is die algemene arbeidskoers hoër.

Dit is een rede waarom handelsmerke vervaardigingsvermoë moet vergelyk , nie net uurlikse of per-stuk tariewe nie.

10. 'n Laer FOB-prys mag nie 'n laer finale koste beteken nie

Daar is nog 'n belangrike punt wanneer internasionale verskaffers vergelyk word.

Die kwotasie wat jy van die fabriek ontvang is slegs een deel van die finale koste.

Afhangende van die verkrygingsreëling, moet die koper ook oorweeg:

• Vrag

• Invoerregte

• Tariewe

• Inspeksie

• Doeane-verwante koste

• Handel nakoming

• Produkafval of kwaliteitverliese

Die verslag gee 'n voorbeeld waar 'n fabriek met 'n hoër FOB-kwotasie vir voorkeurtariefbehandeling gekwalifiseer het, terwyl die laerprysfabriek dit nie gedoen het nie. Nadat invoertariewe ingesluit is, het die verskil tussen die twee opsies baie kleiner geword.

Wanneer u fabrieke vergelyk, is dit dus nuttig om verder te kyk:

'Fabriek A is $0,80 goedkoper.'

Die beter vraag is:

'Hoeveel sal hierdie produk my kos wanneer dit aankom?'

Hoe moet jy twee fabriekskwotasies vergelyk?

Moenie net die finale getal vergelyk nie.

Vra beide fabrieke om die belangrikste aannames agter die kwotasie te verduidelik.

Byvoorbeeld:

Materiaal

• Watter stof is ingesluit?

• Watter GSM en samestelling?

• Watter stofverbruik word aanvaar?

• Watter vermorsingstoelaag is ingesluit?

• Is afwerkings ingesluit?

Produksie

• Watter naaldwerkkonstruksie is ingesluit?

• Hoeveel produksietyd word geskat?

• Is spesiale operasies ingesluit?

• Gebruik die fabriek sy normale produksieproses?

Kwaliteit

• Watter inspeksiestandaard is ingesluit?

• Is toetskoste ingesluit?

• Is herwerk by die berekening ingesluit?

Kommersiële bepalings

• Op watter hoeveelheid is die kwotasie gebaseer?

• Is die prys FOB, CMT of 'n ander reëling?

• Is verpakkingsmateriaal ingesluit?

• Watter ander koste is uitgesluit?

Dit maak die vergelyking baie nuttiger.

'n Eenvoudige Voorbeeld

Stel jou voor dat twee fabrieke dieselfde onderklerestyl aanhaal.

Met die eerste oogopslag lyk Fabriek A duidelik goedkoper.

Maar stel jou voor Factory B het:

• Beter stofbenutting

• Meer konsekwente kwaliteit

• ’n Strenger inspeksiestelsel

• Laer defeksyfers

• Beter afleweringsbetroubaarheid

• In aanmerking te kom met voorkeurtarief

Die finale verkrygingsbesluit kan baie anders lyk nadat alle koste in ag geneem is.

Die getalle hier is slegs 'n illustrasie. Die werklike kostestruktuur sal verskil volgens produk, fabriek, land en bestelling.

Moet jy altyd die onderste kwotasie kies?

Nee.

'n Laer kwotasie kan heeltemal legitiem wees.

'n Fabriek kan werklik hê:

• Beter produksiedoeltreffendheid

• Laer bokoste

• Beter materiaal aankope

• Meer geskikte toerusting

• Hoër produksievolume

• Meer doeltreffende sny

Dit is goeie redes om 'n mededingende prys aan te bied.

Maar 'n baie lae kwotasie verdien 'n nader kyk as jy nie kan verstaan ​​hoe die fabriek dit bereik het nie.

Die verslag waarsku dat onvolledige kosteberekening later probleme kan skep. 'n Fabriek wat sy werklike produksiekoste onderskat, kan uiteindelik margedruk, kwaliteitprobleme, subkontraktering of afleweringskwessies ondervind.

'n Betroubare vervaardiger behoort die belangrikste aannames agter sy prys te kan verduidelik.

Die beste fabrieksaanhaling is die een wat jy verstaan

Wanneer 'n handelsmerk drie verskillende pryse ontvang, is dit aanloklik om 'n eenvoudige ranglys te skep:

$4.80 = goed

$5,20 = duur

$6.00 = te duur

Daardie benadering kan die ware storie mis.

'n Fabriekskwotasie is die resultaat van baie aannames.

Die fabriek het geskat:

Hoeveel materiaal sal ons gebruik?

Hoe lank sal produksie neem?

Hoe doeltreffend kan ons dit maak?

Watter kwaliteitsvlak verwag die kliënt?

Wat kos dit om ons fabriek te bedryf?

Watter marge het ons nodig?

Verskillende antwoorde skep verskillende pryse.

Die verslag se sentrale gevolgtrekking is dat prysverskille tussen vervaardigers oor die algemeen verskille in bedryfstoestande, kostetoewysing, doeltreffendheid, kwaliteitrisiko en ander verkrygingsfaktore weerspieël eerder as arbitrêre opmaak alleen.

Opsomming

Twee fabrieke kan dieselfde tegnologiepakket ontvang en steeds verskillende pryse gee.

Die hoofredes sluit in:

• Verskillende materiaalverbruik

• Verskillende snydoeltreffendheid

• Verskillende produksietye

• Verskillende lyndoeltreffendheidsaannames

• Verskillende arbeid en bokoste berekeninge

• Verskillende kwaliteit vereistes

• Verskillende materiaal aankoopkoste

• Verskillende fabrieksmarges

• Verskillende nakoming en bedryfskoste

• Verskillende tariewe of handelsvoordele

Vir klerehandelsmerke is die les eenvoudig:

Moenie fabriekskwotasies volgens prys alleen vergelyk nie. Vergelyk die aannames agter die prys.

Vra watter materiaalverbruik ingesluit is, hoe produksietyd bereken word, watter kwaliteitstandaard verwag word en watter koste by die kwotasie ingesluit is.

Sodra jy daardie verskille verstaan, hou 'n kwotasie van $5.00 en 'n kwotasie van $5.80 op om soos twee ewekansige getalle te lyk.

Dit word twee verskillende vervaardigingsplanne.

En dit gee jou 'n baie beter basis om te besluit watter fabriek eintlik die beter vennoot is.