Γιατί δύο εργοστάσια δίνουν διαφορετικές τιμές για το ίδιο ρούχο;

Στέλνετε το ίδιο πακέτο τεχνολογίας σε δύο κατασκευαστές ρούχων.

Και τα δύο εργοστάσια λαμβάνουν το ίδιο σχέδιο, προδιαγραφές υφάσματος, μετρήσεις, χρώματα και ποσότητα.

Έπειτα επανέρχονται τα αποσπάσματα:

Εργοστάσιο Α: 5,20 $ ανά τεμάχιο
Εργοστάσιο Β: 6,10 $ ανά τεμάχιο

Ποιο είναι σωστό;

Αυτή είναι μια συνηθισμένη κατάσταση στην προμήθεια ενδυμάτων. Μια διαφορά τιμής δεν σημαίνει αυτόματα ότι ένα εργοστάσιο υπερχρεώνει. Ακόμη και όταν οι κατασκευαστές λαμβάνουν το ίδιο τεχνικό πακέτο, μπορούν να κάνουν διαφορετικές υποθέσεις σχετικά με την αποδοτικότητα της παραγωγής, την κατανάλωση υλικών, τον ποιοτικό έλεγχο, τα γενικά έξοδα και το κέρδος.

Η κατανόηση αυτών των διαφορών μπορεί να βοηθήσει τις επωνυμίες να συγκρίνουν τις τιμές πιο έξυπνα.

Το ίδιο πακέτο τεχνολογίας δεν σημαίνει το ίδιο κόστος κατασκευής

Ένα πακέτο τεχνολογίας περιγράφει τι πρέπει να είναι το ρούχο.

Μπορεί να καθορίσει:

• Σύνθεση υφάσματος

• GSM

• Μετρήσεις

• Χρωματιστά

• Κατασκευή ραπτικής

• Διακοσμητικά

• Ετικέτες

• Συσκευασία

• Απαιτήσεις ποιότητας

Αλλά δεν καθορίζει πλήρως πόσο αποτελεσματικά ένα εργοστάσιο μπορεί να φτιάξει το ένδυμα.

Δύο εργοστάσια μπορεί να χρησιμοποιούν διαφορετικά μηχανήματα, διατάξεις παραγωγής, εργάτες, συστήματα κοπής, διαδικασίες ποιότητας και κανάλια αγορών.

Άρα το ίδιο ρούχο μπορεί να έχει διαφορετικό κόστος παραγωγής.

Ένας χρήσιμος τρόπος να το σκεφτείς είναι:

Τιμή ενδύματος = υλικά + παραγωγή + κόστος εργοστασίου + κόστος ποιότητας + περιθώριο

Κάθε εργοστάσιο μπορεί να φτάσει σε διαφορετικό αριθμό για κάθε μέρος αυτής της εξίσωσης.

1. Η μεγαλύτερη διαφορά μπορεί να είναι η κατανάλωση υφάσματος

Το ύφασμα είναι συχνά το μεγαλύτερο μεμονωμένο κόστος σε ένα ρούχο.

Η έκθεση εκτιμά ότι το ύφασμα μπορεί να αντιπροσωπεύει περίπου το 50%-60% του κόστους FOB για τυπικά ενδύματα , με τις συνολικές πρώτες ύλες να αποτελούν συνήθως περίπου το 60%-70% του κόστους FOB.

Αυτό σημαίνει ότι μια μικρή διαφορά στην κατανάλωση υφάσματος μπορεί να έχει αισθητή επίδραση στην τελική προσφορά.

Φανταστείτε δύο εργοστάσια να φτιάχνουν το ίδιο ζευγάρι εσώρουχα.

Και οι δύο χρησιμοποιούν το ίδιο ύφασμα στην ίδια τιμή υφάσματος.

Η διαδικασία κοπής του εργοστασίου Α χρησιμοποιεί το ύφασμα πιο αποτελεσματικά.

Το εργοστάσιο Β αφήνει περισσότερο αχρησιμοποίητο χώρο ανάμεσα στα κομμάτια του μοτίβου.

Το ένδυμα είναι πανομοιότυπο, αλλά το Factory B πρέπει να αγοράσει περισσότερο ύφασμα για κάθε κομμάτι.

Αυτή η διαφορά μπορεί να προέλθει από την αποτελεσματικότητα του δείκτη.

Η κατασκευή μαρκαδόρων είναι η διαδικασία της τακτοποίησης κομματιών πατρόν στο ύφασμα πριν από την κοπή. Καλύτερη φωλιά σημαίνει ότι περισσότερο από το ύφασμα γίνεται μέρος του τελειωμένου ενδύματος και λιγότερο γίνεται απόβλητο.

Η αναφορά δίνει ένα παράδειγμα όπου ένα εργοστάσιο επιτυγχάνει απόδοση δείκτη 88%, ενώ ένα άλλο επιτυγχάνει 80%. Σε ένα ρούχο που απαιτεί 1,50 γιάρδες με απόδοση 88%, η διάταξη χαμηλότερης απόδοσης θα απαιτούσε περίπου 1,65 γιάρδες. Με 4 $ ανά αυλή, αυτό δημιουργεί ένα επιπλέον κόστος υφάσματος 0,60 $ ανά ένδυμα.

Για μια μεγάλη παραγγελία, μια μικρή διαφορά ανά τεμάχιο μπορεί να γίνει ένα σημαντικό χρηματικό ποσό

2. Τα εργοστάσια μπορούν να υπολογίζουν διαφορετικά τον χρόνο παραγωγής

Το ύφασμα είναι μόνο μέρος της προσφοράς.

Το εργοστάσιο πρέπει επίσης να υπολογίσει πόσο χρόνο χρειάζεται για να φτιάξει το ρούχο.

Ένα απλό μπλουζάκι μπορεί να απαιτεί σχετικά λίγες εργασίες ραψίματος.

Ένα περίπλοκο ρούχο μπορεί να απαιτεί πολλά περισσότερα.

Τα εργοστάσια χρησιμοποιούν πρότυπα χρόνου παραγωγής όπως SMV ή SAM για να εκτιμήσουν το περιεχόμενο εργασίας ενός ενδύματος. Η έκθεση τα περιγράφει ως μεθόδους για τον καθορισμό του τυπικού χρόνου που απαιτείται για τις εργασίες παραγωγής.

Το σημαντικό σημείο για μια επωνυμία είναι απλό:

Περισσότερος χρόνος παραγωγής συνήθως σημαίνει υψηλότερο κόστος κατασκευής.

Αλλά δύο εργοστάσια μπορεί να εκτιμήσουν διαφορετικά το ίδιο ρούχο.

Ένα εργοστάσιο μπορεί να έχει μια πολύ έμπειρη ομάδα και εξοπλισμό που ταιριάζει στο στυλ.

Ένας άλλος μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο χειριστή ή πρόσθετο χειρισμό.

Αυτό μπορεί να προκαλέσει διαφορετικό εργατικό κόστος ακόμη και όταν οι εργασίες ραψίματος φαίνονται πανομοιότυπες στο τεχνολογικό πακέτο.

3. Η εργοστασιακή απόδοση αλλάζει την τιμή

Αυτός είναι ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους για τους οποίους δύο εισαγωγικά μπορεί να διαφέρουν.

Ένα εργοστάσιο δεν ξοδεύει κάθε λεπτό που πληρώνεται για την παραγωγή τελικών ενδυμάτων.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να αλλάξουν στυλ, να προετοιμάσουν μηχανές, να εξισορροπήσουν τις λειτουργίες, να χειριστούν υλικά, να διορθώσουν προβλήματα και να αντιμετωπίσουν τις κανονικές διακοπές παραγωγής.

Έτσι, τα εργοστάσια εκτιμούν μια απόδοση γραμμής για την παραγωγή.

Η αναφορά δίνει ένα παράδειγμα χρησιμοποιώντας το ίδιο ένδυμα και το ίδιο βασικό κόστος λεπτών.

Ένα εργοστάσιο αναλαμβάνει απόδοση 85%.

Ένας άλλος υποθέτει 60%.

Με ένα ρούχο 20 λεπτών και ένα βασικό κόστος 0,05 $ ανά λεπτό, το πρώτο εργοστάσιο υπολογίζει περίπου 1,18 $ σε προσαρμοσμένο κόστος κατασκευής, ενώ το δεύτερο φτάνει περίπου τα 1,67 $. Αυτό δημιουργεί μια διαφορά 41,6% στο κόστος κατασκευής πριν ακόμη προστεθούν υλικά.

Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ένα εργοστάσιο κάνει λάθος.

Το πρώτο εργοστάσιο μπορεί να έχει μεγαλύτερη απόδοση παραγωγής.

Το δεύτερο μπορεί να χρησιμοποιεί μια πιο συντηρητική εκτίμηση, ειδικά όταν πρόκειται για ένα νέο στυλ ή μια γραμμή παραγωγής που αναμένει περισσότερο χρόνο ρύθμισης και εξισορρόπησης.

4. Το κόστος εργασίας είναι μεγαλύτερο από τους χειριστές ραπτικής

Ένας άλλος λόγος για διαφορετικές τιμές είναι ο τρόπος με τον οποίο τα εργοστάσια υπολογίζουν το κόστος εργασίας.

Ένα εργοστάσιο έχει περισσότερους υπαλλήλους που ασχολούνται με την παραγωγή από τους ανθρώπους που κάθονται πίσω από ραπτομηχανές.

Μπορεί επίσης να υπάρχουν:

• Επόπτες

• Προσωπικό ποιοτικού ελέγχου

• Μηχανική

• Εργάτες κοπής

• Σχεδιασμοί παραγωγής

• Διαχείριση

• Διοικητικό προσωπικό

Υπάρχουν επίσης κόστη που σχετίζονται με το ίδιο το εργοστάσιο, συμπεριλαμβανομένου ενοικίου, ηλεκτρικής ενέργειας, απόσβεσης εξοπλισμού, ασφάλισης και άλλων λειτουργικών εξόδων.

Η έκθεση δίνει ένα παράδειγμα εργοστασίου όπου οι άμεσοι μισθοί ραπτικής αντιπροσώπευαν μέρος μόνο του συνολικού λειτουργικού κόστους. Όταν συμπεριλήφθηκε η έμμεση εργασία και τα γενικά έξοδα, το νεκρό κόστος του εργοστασίου ανά παραγωγικό λεπτό ήταν σημαντικά υψηλότερο από έναν υπολογισμό μόνο για άμεση εργασία.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δύο εργοστάσια μπορεί να έχουν διαφορετικές τιμές που σχετίζονται με την εργασία ακόμη και όταν οι εργαζόμενοί τους λαμβάνουν παρόμοιους μισθούς.

Μία προσφορά μπορεί να περιλαμβάνει περισσότερα από τα πραγματικά λειτουργικά έξοδα του εργοστασίου.

5. Οι απαιτήσεις ποιότητας μπορούν να αλλάξουν την προσφορά

Ο ποιοτικός έλεγχος κοστίζει επίσης χρήματα.

Ας υποθέσουμε ότι μια μάρκα αποδέχεται ένα τυπικό εμπορικό επίπεδο ποιότητας.

Ένα άλλο απαιτεί πολύ αυστηρότερο έλεγχο και λιγότερα ελαττώματα.

Το δεύτερο εργοστάσιο μπορεί να χρειαστεί:

• Περισσότεροι ενσωματωμένοι επιθεωρητές

• Περισσότερες μετρήσεις

• Περισσότερη επεξεργασία

• Περισσότεροι έλεγχοι υφασμάτων και ενδυμάτων

• Περισσότερος χρόνος στον τελικό έλεγχο

• Μεγαλύτερο όριο για πιθανά ελαττώματα

Η αναφορά χρησιμοποιεί τις απαιτήσεις AQL ως παράδειγμα. Μια αυστηρότερη απαίτηση όπως το AQL 1.5 μπορεί να απαιτεί περισσότερους πόρους ποιοτικού ελέγχου και πρόσθετα δικαιώματα για επανεπεξεργασία και σκραπ σε σύγκριση με περισσότερες τυπικές απαιτήσεις.

Έτσι, εάν δύο εργοστάσια λαμβάνουν διαφορετικές ερμηνείες της απαίτησης ποιότητας, οι τιμές τους μπορεί να διαφέρουν.

Αυτός είναι ένας λόγος που έχει σημασία ένα λεπτομερές πακέτο τεχνολογίας.

Μια ασαφής οδηγία όπως η 'premium quality' αφήνει πολύ χώρο για ερμηνεία.

Μια σαφής προδιαγραφή δίνει στο εργοστάσιο μια πολύ καλύτερη βάση κοστολόγησης.

6. Τα εργοστάσια ενδέχεται να χρησιμοποιούν διαφορετικά υλικά

Μερικές φορές η διαφορά τιμής είναι εύκολο να εντοπιστεί.

Ένα εργοστάσιο προσφέρει ένα ύφασμα $4 ανά αυλή.

Ένας άλλος χρησιμοποιεί ένα ύφασμα $4,50.

Ο λόγος μπορεί να είναι:

• Διαφορετικοί προμηθευτές

• Διαφορετικές ποιότητες υφασμάτων

• Διαφορετικοί όγκοι αγορών

• Διαφορετικές πιστοποιήσεις

• Διαφορετικές απαιτήσεις φινιρίσματος

• Διαφορετικές ελάχιστες ποσότητες παραγγελίας

• Διαφορετικά πλάτη υφάσματος

Το ένδυμα μπορεί να φαίνεται παρόμοιο ενώ το κόστος του υποκείμενου υλικού είναι διαφορετικό.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν το πακέτο τεχνολογίας καθορίζει μια γενική περιγραφή υλικού αντί για ένα ακριβές εγκεκριμένο ύφασμα.

Για παράδειγμα:

95% βαμβάκι / 5% ελαστάνη

δεν λέει στο εργοστάσιο όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζει.

Η ποιότητα του νήματος, το GSM, η κατασκευή, το φινίρισμα, το πλάτος και ο προμηθευτής μπορούν όλα να επηρεάσουν το πραγματικό κόστος του υφάσματος.

7. Διαφορετικά εργοστάσια έχουν διαφορετικά γενικά κόστη

Τα εργοστάσια λειτουργούν υπό διαφορετικές επιχειρηματικές συνθήκες.

Μπορεί κανείς να λειτουργήσει μια μεγάλη σύγχρονη εγκατάσταση με περισσότερο εξοπλισμό και προσωπικό ποιοτικού ελέγχου.

Ένα άλλο μπορεί να λειτουργεί με μικρότερη δομή και χαμηλότερο γενικό κόστος.

Ένα συμβατό εργοστάσιο μπορεί επίσης να επιβαρύνει το κόστος που σχετίζεται με:

• Μισθοί και επιδόματα εργαζομένων

• Συστήματα ασφαλείας

• Περιβαλλοντικές απαιτήσεις

• Έλεγχοι και πιστοποιήσεις

• Συστήματα ποιοτικού ελέγχου

• Συντήρηση εξοπλισμού

Η έκθεση σημειώνει ότι οι πλήρως συμμορφούμενες εγκαταστάσεις μπορεί να έχουν υψηλότερα λειτουργικά έξοδα από τα εργοστάσια που υπολογίζουν αυτό το κόστος ή βασίζονται σε λιγότερο επίσημες ρυθμίσεις παραγωγής.

Αυτό μπορεί να δημιουργήσει χαμηλότερη προσφορά σε χαρτί.

Ωστόσο, μια πολύ χαμηλή τιμή μπορεί επίσης να συνοδεύεται από κινδύνους που αφορούν την ποιότητα, την υπεργολαβία, τη συμμόρφωση ή την παράδοση.

Για μια μάρκα, η φθηνότερη εργοστασιακή τιμή πύλης αξίζει επομένως να ερευνηθεί αντί να επιλέγεται αυτόματα.

8. Τα εργοστάσια μπορεί να έχουν διαφορετικά περιθώρια κέρδους

Αφού καλύψει το κόστος παραγωγής, ένας κατασκευαστής εξακολουθεί να χρειάζεται ένα εμπορικό περιθώριο.

Τα εργοστάσια δεν χρησιμοποιούν όλα το ίδιο περιθώριο στόχου.

Κάποιος μπορεί να είναι πρόθυμος να δεχτεί ένα μικρότερο περιθώριο για να κερδίσει έναν νέο πελάτη ή να καλύψει τη διαθέσιμη παραγωγική ικανότητα.

Κάποιος άλλος μπορεί να κοστίζει πιο συντηρητικά επειδή το χρονοδιάγραμμα παραγωγής του είναι ήδη απασχολημένο ή επειδή στοχεύει σε διαφορετικό τμήμα πελατών.

Το παράδειγμα της έκθεσης δείχνει διαφορετικές παραδοχές εργοστασιακών περιθωρίων που συμβάλλουν στην τελική προσφορά.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν δύο εργοστάσια είχαν το ίδιο κόστος κατασκευής, οι τελικές τιμές τους θα μπορούσαν να διαφέρουν.

9. Ένα εργοστάσιο μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικό στο συγκεκριμένο προϊόν σας

Η εργοστασιακή ικανότητα έχει επίσης σημασία.

Ένας κατασκευαστής μπορεί να είναι εξαιρετικός στην παραγωγή βασικών μπλουζών, αλλά λιγότερο αποτελεσματικός στα περίπλοκα εσώρουχα.

Ένα άλλο εργοστάσιο μπορεί να ειδικεύεται στα εσώρουχα και έχει ήδη:

• Κατάλληλα μηχανήματα

• Έμπειροι χειριστές

• Καθιερωμένες μεθόδους ραπτικής

• Υπάρχοντες προμηθευτές υφασμάτων

• Αποτελεσματικές γραμμές παραγωγής

• Γνωστά πρότυπα ποιότητας

Αυτό το εργοστάσιο μπορεί να είναι σε θέση να παράγει το ένδυμά σας με χαμηλότερο κόστος, ακόμη και αν το γενικό ποσοστό εργασίας του είναι υψηλότερο.

Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο οι μάρκες πρέπει να συγκρίνουν την ικανότητα παραγωγής , όχι μόνο τις ωριαίες τιμές ή τις τιμές ανά τεμάχιο.

10. Μια χαμηλότερη τιμή FOB μπορεί να μην σημαίνει χαμηλότερο τελικό κόστος

Υπάρχει ένα άλλο σημαντικό σημείο κατά τη σύγκριση των διεθνών προμηθευτών.

Η προσφορά που λαμβάνετε από το εργοστάσιο είναι μόνο ένα μέρος του τελικού κόστους.

Ανάλογα με τη συμφωνία προμήθειας, ο αγοραστής μπορεί επίσης να πρέπει να εξετάσει:

• Φορτίο

• Εισαγωγικοί δασμοί

• τιμολόγια

• Επιθεώρηση

• Δαπάνες που σχετίζονται με τα τελωνεία

• Εμπορική συμμόρφωση

• Σκραπ προϊόντος ή απώλειες ποιότητας

Η έκθεση δίνει ένα παράδειγμα όπου ένα εργοστάσιο με υψηλότερη τιμή FOB πληροί τις προϋποθέσεις για προτιμησιακή δασμολογική μεταχείριση, ενώ το εργοστάσιο με χαμηλότερη τιμή όχι. Αφού συμπεριλήφθηκαν οι εισαγωγικοί δασμοί, η διαφορά μεταξύ των δύο επιλογών έγινε πολύ μικρότερη.

Επομένως, όταν συγκρίνετε εργοστάσια, είναι χρήσιμο να κοιτάξετε πέρα ​​από:

'Το εργοστάσιο Α είναι 0,80 $ φθηνότερο.'

Η καλύτερη ερώτηση είναι:

'Πόσο θα μου κοστίσει αυτό το προϊόν όταν φτάσει;'

Πώς πρέπει να συγκρίνετε δύο εργοστασιακές τιμές;

Μην συγκρίνετε μόνο τον τελικό αριθμό.

Ζητήστε από τα δύο εργοστάσια να διευκρινίσουν τις κύριες υποθέσεις πίσω από την προσφορά.

Για παράδειγμα:

Υλικά

• Τι ύφασμα περιλαμβάνεται;

• Τι GSM και τι σύνθεση;

• Ποια κατανάλωση υφάσματος υποτίθεται;

• Τι επίδομα σπατάλης περιλαμβάνεται;

• Περιλαμβάνονται διακοσμητικά στοιχεία;

Παραγωγή

• Τι κατασκευή ραπτικής περιλαμβάνεται;

• Πόσος χρόνος παραγωγής υπολογίζεται;

• Περιλαμβάνονται οι ειδικές επιχειρήσεις;

• Χρησιμοποιεί το εργοστάσιο την κανονική διαδικασία παραγωγής του;

Ποιότητα

• Ποιο πρότυπο επιθεώρησης περιλαμβάνεται;

• Συμπεριλαμβάνονται τα έξοδα δοκιμών;

• Η επανάληψη περιλαμβάνεται στον υπολογισμό;

Εμπορικοί Όροι

• Σε ποια ποσότητα βασίζεται η προσφορά;

• Είναι η τιμή FOB, CMT ή άλλη συμφωνία;

• Περιλαμβάνονται υλικά συσκευασίας;

• Ποιες άλλες δαπάνες εξαιρούνται;

Αυτό κάνει τη σύγκριση πολύ πιο χρήσιμη.

Ένα Απλό Παράδειγμα

Φανταστείτε δύο εργοστάσια να αναφέρουν το ίδιο στυλ εσωρούχων.

Με την πρώτη ματιά, το Factory A φαίνεται σαφώς φθηνότερο.

Αλλά φανταστείτε ότι το Factory B έχει:

• Καλύτερη χρήση υφάσματος

• Πιο σταθερή ποιότητα

• Αυστηρότερο σύστημα ελέγχου

• Χαμηλότερα ποσοστά ελαττωμάτων

• Καλύτερη αξιοπιστία παράδοσης

• Επιλεξιμότητα προτιμησιακών τιμολογίων

Η τελική απόφαση προμήθειας μπορεί να φαίνεται πολύ διαφορετική αφού ληφθούν υπόψη όλα τα έξοδα.

Οι αριθμοί εδώ είναι απλώς μια απεικόνιση. Η πραγματική δομή του κόστους θα ποικίλλει ανάλογα με το προϊόν, το εργοστάσιο, τη χώρα και την παραγγελία.

Θα πρέπει να επιλέγετε πάντα το χαμηλότερο απόσπασμα;

Οχι.

Μια χαμηλότερη προσφορά μπορεί να είναι απολύτως νόμιμη.

Ένα εργοστάσιο μπορεί να έχει πραγματικά:

• Καλύτερη απόδοση παραγωγής

• Χαμηλότερα γενικά έξοδα

• Καλύτερη αγορά υλικών

• Καταλληλότερος εξοπλισμός

• Μεγαλύτερος όγκος παραγωγής

• Πιο αποτελεσματική κοπή

Αυτοί είναι καλοί λόγοι για να προσφέρετε ανταγωνιστική τιμή.

Αλλά μια πολύ χαμηλή τιμή αξίζει μια πιο προσεκτική ματιά, αν δεν μπορείτε να καταλάβετε πώς το έφτασε το εργοστάσιο.

Η έκθεση προειδοποιεί ότι η ελλιπής κοστολόγηση μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα αργότερα. Ένα εργοστάσιο που υποτιμά το πραγματικό του κόστος παραγωγής μπορεί τελικά να αντιμετωπίσει πίεση περιθωρίου, προβλήματα ποιότητας, υπεργολαβίες ή ζητήματα παράδοσης.

Ένας αξιόπιστος κατασκευαστής θα πρέπει να είναι σε θέση να εξηγήσει τις κύριες υποθέσεις πίσω από την τιμή του.

Η καλύτερη εργοστασιακή προσφορά είναι αυτή που καταλαβαίνετε

Όταν μια επωνυμία λαμβάνει τρεις διαφορετικές τιμές, είναι δελεαστικό να δημιουργήσετε μια απλή κατάταξη:

$4,80 = καλό

$5,20 = ακριβό

6,00 $ = πολύ ακριβό

Αυτή η προσέγγιση μπορεί να χάσει την πραγματική ιστορία.

Μια εργοστασιακή προσφορά είναι το αποτέλεσμα πολλών υποθέσεων.

Το εργοστάσιο έχει εκτιμήσει:

Πόσο υλικό θα χρησιμοποιήσουμε;

Πόσο καιρό θα πάρει η παραγωγή;

Πόσο αποτελεσματικά μπορούμε να το κάνουμε;

Τι επίπεδο ποιότητας περιμένει ο πελάτης;

Τι κοστίζει η λειτουργία του εργοστασίου μας;

Τι περιθώριο χρειαζόμαστε;

Οι διαφορετικές απαντήσεις δημιουργούν διαφορετικές τιμές.

Το κεντρικό συμπέρασμα της έκθεσης είναι ότι οι διαφορές τιμών μεταξύ των κατασκευαστών γενικά αντικατοπτρίζουν διαφορές στις συνθήκες λειτουργίας, την κατανομή κόστους, την αποτελεσματικότητα, τον ποιοτικό κίνδυνο και άλλους παράγοντες προμήθειας και όχι μόνο αυθαίρετη σήμανση.

Περίληψη

Δύο εργοστάσια μπορούν να λάβουν το ίδιο πακέτο τεχνολογίας και να σας προσφέρουν διαφορετικές τιμές.

Οι κύριοι λόγοι περιλαμβάνουν:

• Διαφορετική κατανάλωση υφάσματος

• Διαφορετική απόδοση κοπής

• Διαφορετικοί χρόνοι παραγωγής

• Διαφορετικές υποθέσεις απόδοσης γραμμής

• Διαφορετικοί υπολογισμοί εργασίας και γενικών εξόδων

• Διαφορετικές απαιτήσεις ποιότητας

• Διαφορετικά κόστη αγοράς υλικών

• Διαφορετικά εργοστασιακά περιθώρια

• Διαφορετικά κόστη συμμόρφωσης και λειτουργίας

• Διαφορετικά τιμολόγια ή εμπορικά πλεονεκτήματα

Για τις μάρκες ρούχων, το μάθημα είναι απλό:

Μην συγκρίνετε τις εργοστασιακές τιμές μόνο με βάση την τιμή. Συγκρίνετε τις υποθέσεις πίσω από την τιμή.

Ρωτήστε ποια κατανάλωση υφάσματος περιλαμβάνεται, πώς υπολογίζεται ο χρόνος παραγωγής, ποιο ποιοτικό πρότυπο αναμένεται και ποιο κόστος συμπεριλαμβάνεται στην προσφορά.

Μόλις καταλάβετε αυτές τις διαφορές, μια προσφορά 5,00 $ και μια προσφορά 5,80 $ σταματούν να μοιάζουν με δύο τυχαίους αριθμούς.

Γίνονται δύο διαφορετικά σχέδια παραγωγής.

Και αυτό σας δίνει μια πολύ καλύτερη βάση για να αποφασίσετε ποιο εργοστάσιο είναι στην πραγματικότητα ο καλύτερος συνεργάτης.