Mondiale productie klinkt eenvoudig. Een merk heeft een idee. Een fabriek maakt het. Het product wordt verkocht. In het echte leven gaat het zelden zo soepel.
Ook al is de technologie verbeterd, veel merken en fabrieken begrijpen elkaar nog steeds verkeerd. Deze misverstanden veroorzaken vertragingen, slechte producten en verloren geld. Sommige bedrijven verliezen alleen al door deze problemen ongeveer 10% van hun jaarlijkse winst.
Verschillende soorten fabrieken (en waarom het ertoe doet)
Veel merken combineren verschillende fabriekstypes. Dat levert vanaf het begin problemen op.
OEM (fabrikant van originele apparatuur)
Het merk is eigenaar van het ontwerp. De fabriek bouwt het. Als er problemen zijn met het ontwerp, moet het merk dit oplossen. De problemen beginnen wanneer het merk van de fabriek verwacht dat het product gratis opnieuw wordt ontworpen.
ODM (originele ontwerpfabrikant)
De fabriek ontwerpt het product. Het merk voegt kleine veranderingen toe, zoals kleur of logo. Omdat de fabriek eigenaar is van het ontwerp, kan deze soortgelijke producten aan andere merken verkopen. Het merk kan dan vooral via marketing concurreren.
Contractproductie (CM)
Het merk bezit alles. De fabriek levert voornamelijk werknemers en apparatuur om het te produceren. Elk model heeft verschillende kosten, ordergroottes en tijdsbestekken. Als een merk deze modellen door elkaar haalt, worden de verwachtingen onrealistisch.
De prototypeval
Een prototype is een testproduct. Het laat zien dat iets kan werken. Maar er is een groot verschil tussen 'het werkt één keer' en 'het werkt 10.000 keer'.
Prototypes worden vaak met de hand gemaakt of 3D-geprint. Massaproductie maakt gebruik van grote machines zoals spuitgietmachines. Deze machines gedragen zich anders. Materialen krimpen. Onderdelen buigen. Machines hebben grenzen.
Tussen het prototype en de volledige productie zit een riskante fase. Veel nieuwe producten hebben het in dit stadium moeilijk.
Fabrieken moeten het ontwerp vaak aanpassen om de productie te vergemakkelijken. Dit heet Design for Manufacturing (DFM). Deze veranderingen helpen het product de echte productie te overleven.
Kleine verschillen tellen op
Bij massaproductie is niets perfect identiek. Elk onderdeel heeft een klein toegestaan verschil. Dit heet tolerantie. Een onderdeel kan bijvoorbeeld 10 mm plus of min 0,2 mm zijn.
Als meerdere onderdelen enigszins afwijken in dezelfde richting, past het eindproduct mogelijk niet goed in elkaar. Dit is tolerantiestapeling.
Sommige merken vragen om perfecte metingen zonder toegestaan verschil. Machines kunnen dat niet bereiken. Wanneer verwachtingen de fysieke grenzen negeren, wordt de productie traag en duur.
Het Tech Pack-probleem
Een tech pack is het instructieboek voor het maken van een product. Het moet het volgende bevatten:
Materialen
Afmetingen
Montagedetails
Toleranties
Versiegeschiedenis
Veel merken sturen eenvoudige tekeningen met korte aantekeningen en verwachten dat de fabriek alles begrijpt.
Als de instructies onduidelijk zijn, zal de fabriek doorgaans de snelste of goedkoopste methode kiezen. Het product kan technisch gezien de instructies volgen, maar toch het merk teleurstellen.
Duidelijke details voorkomen ruzie achteraf.
Geldproblemen: MOQ's en verborgen kosten
MOQ betekent minimale bestelhoeveelheid. Het is de kleinste bestelling die een fabriek accepteert.
Merken proberen vaak de MOQ's te verlagen. Vanuit het perspectief van de fabriek helpen MOQ's de installatiekosten te dekken. Op maat gemaakte mallen alleen al kunnen tussen de $ 5.000 en $ 50.000 kosten. Machines moeten voorbereid zijn. Werknemers moeten worden ingeroosterd.
Als de bestelling te klein is, kan de fabriek de prijs per eenheid verhogen.
Daarnaast zijn er ook nog 'vrachtkosten'. Dit zijn extra kosten na de fabrieksprijs:
Verzending
Invoerrechten
Havengelden
Verzekering
Binnenlandse levering
Deze kunnen 30% tot 50% toevoegen aan de oorspronkelijke fabrieksprijs. Als een merk vergeet hier rekening mee te houden, kan de winst snel verdwijnen.
Tijd is ingewikkelder dan het lijkt
Merken denken vaak dat levertijd betekent hoe lang de fabriek aan hun product werkt.
In werkelijkheid staan de producten meestal in de rij.
De daadwerkelijke productie kan slechts 5% tot 10% van de totale doorlooptijd in beslag nemen. De rest wacht op materialen of machinetijd.
Seizoensgebonden feestdagen kunnen ook vertragingen veroorzaken. Tijdens het nieuwe maanjaar sluiten veel fabrieken wekenlang. De productie vertraagt voor en na de vakantie. Merken die te laat plannen, kunnen maandenlang geen voorraad hebben.
Kwaliteitsverschillen
Fabrieken en merken kijken vaak anders naar kwaliteit.
Veel fabrieken gebruiken AQL (Acceptable Quality Limit). Het is een methode waarbij inspecteurs een monster controleren in plaats van elk afzonderlijk product.
In een monster van 200 stuks kunnen volgens de gebruikelijke normen bijvoorbeeld nog steeds maximaal 10 grote gebreken worden geaccepteerd.
Een merk kan een paar defecte artikelen tegenkomen en ten onrechte denken dat de hele verzending gebrekkig is. De fabriek mag zeggen dat de zending aan de afgesproken regels voldoet. Zonder een duidelijke overeenkomst voorafgaand aan de productie is een conflict waarschijnlijk.
Interne merkproblemen
Soms ligt het probleem binnen het merk.
Marketingteams beloven functies. Ingenieurs hebben moeite om ze binnen het budget te maken. De fabriek ontvangt gemengde berichten.
Juridische details zijn ook van belang. Als een merk voor een mal betaalt, mag het ervan uitgaan dat het de volledige eigenaar ervan is. Zonder een duidelijke eigendomsovereenkomst voor het gereedschap kan de fabriek weigeren het later vrij te geven.
Duidelijke contracten beschermen beide partijen.
Het grotere plaatje
Fabrieken werken onder fysieke, financiële en tijdslimieten. Merken worden ook geconfronteerd met druk van markten en klanten.
Wanneer merken fabrieken behandelen als langetermijnpartners en begrijpen hoe massaproductie werkt, nemen de problemen af.
Duidelijke ontwerpen. Realistische metingen. Gedetailleerde technische pakketten. Eerlijke kostenplanning. Vroege planning.
Productie is een systeem. Wanneer beide partijen de regels van de natuurkunde, statistiek en geld begrijpen, werkt het systeem veel soepeler.
